Biografie
RIA VAN ENDE °1955
Academie Heusden-Zolder, atelier schilderen. Docent: Herman Maes.
Academie Mol en Diest, atelier textiel en monumentale.
CREEREN loopt als een rode draad door mijn leven: het van niets starten (het witte vlak) om tot iets moois, iets leuks of iets functioneel te komen, geheel naar eigen ontwerp. Het is steeds een antwoord op een innerlijke behoefte. Zoals zo vaak als vrouw - en moeder, stonden drukke bezigheden op professioneel vlak in combinatie met het huishouden jarenlang in de weg om met die dingen bezig te zijn. Toch vond ik destijds vaak een uitlaatklep in allerlei textiele werken: wandtapijten en eigen ontworpen kledingcreaties uitvoeren, weven, breien en naaien. De stap naar de academie, in 1994 was in die zin dus geen opvallende daad, wel een weloverwogen beslissing in functie van tijd vrij maken voor beeldend werk, kunst en kunstgeschiedenis.
Schilderijen ontstaan vanuit een bestaand beeld. Dit is een reëel beeld zoals een stilleven of een landschap of ik baseer me op een foto of een schets. Meestal vergroot ik dit sterk uit, of focus me op één bepaald detail en vul dit in met een eigen kleurenpalet. Al naargelang het effect dat ik wil bereiken (en mijn stemming) ga ik hierin grof te werk met vele lagen verf, soms dik uitgesmeerd met borstel of paletmes, dan weer zeer fijn met een eerder wazig effect of eindigend in een glacie.
Deze technieken pas ik ook toe op mijn werk in de reeksen "trouvailles". Basis is hier niet meer een bestaand beeld, maar wel een schilderij of een kitscherig voorwerp, gevonden op de rommelmarkt. Ik integreer deze "trouvailles" in eigen werk of werk erop verder. Het schilderen op zich is geen doel meer, maar ik wend deze techniek nu aan als onderdeel van een conceptueel werk of een geassembleerd werk. Zo zijn er ook al enkele collages ontstaan met voorwerpen, gevonden op het strand of in de natuur.
Enerzijds heb ik het gevoel nu stilaan vooral met de assemblagetechnieken mijn weg gevonden te hebben. Toch blijft er ook die onrust: de materialen en technieken in textiel aanwenden om beeldend werk mee te ontwikkelen, spreken me ook erg aan. Waarschijnlijk niet toevallig: ook dit resulteert vaak in assemblages.
Of creaties nu gebeuren met canvas en verf, met stof en wol of met voorwerpen gevonden bij het strandjutten, ik neem de invloed van de academie mee: het kijken, een compositie opbouwen, het kleurgebruik,... en ik beantwoord terug, zoals reeds van kindsaf, aan de innerlijke behoefte om iets te CREEREN!